Letërsi - Prozë

E diel, 22 Shkurt 2009 21:40 Shkruar nga Mark SIMONI

Isha krejt i sigurt se atë grua të bukur e pata takuar një herë në qiell, në një stacion të braktisur, rrethuar me mjegull e re të frikshme. Më qe afruar dhe më pati thënë se më shihte çdo mbrëmje në ëndërr, pastaj, duke më lënë një puthje të ngrohtë, pati ikur nëpër një rrugicë të çuditshme, tri-katër metra anash qiellit.
Dhe pas aq kohësh e pashë prapë fytyrën e saj, por tashti në kopertinën e gazetës më të madhe të qytetit, shoqëruar nga një shkrim, ku thuhej se kjo grua shihte ëndrra të çuditshme.

Lexo më tej...

Vlerësimi i lexuesve: / 4
DobëtShkëlqyer 

Letërsi - Prozë

E diel, 22 Shkurt 2009 21:30 Shkruar nga Arlinda Guma

- Alo, Greta?
- Jo zotëri, nuk jam Greta, keni gabuar numër …
- Ah... më falni... unë... kërkoja Gretën...
- Nuk ka asnjë Gretë këtu zotëri... natën e mirë !...
- Natën e m...
Receptori ulet në mbajtëse përpara se zëri i të panjohurit të mbarojë fjalën.
Gruaja zvarrit pantoflat ngadalshëm, lëshon perdet e rënda, shuan dritën dhe drejton hapat për në dhomën e gjumit.

Lexo më tej...

Letërsi - Letërsi e huaj

E shtunë, 21 Shkurt 2009 19:32 Shkruar nga Kristoforos MILIONIS

Kisha më shumë se pesëmbëdhjetë ditë pa e takuar dhe u shqetësova, sepse gjatë dy vjetëve në të njëjtën zyrë ishim bërë shumë miq. Ishte djalë i qeshur; aq i qeshur, saqë kohëve të fundit, kjo natyrë e tij e kishte bërë të bezdisshëm në shoqërinë tonë. Veçanërisht ajo e qeshura e gjerë dhe e shkujdesur, që gurgullonte prej kraharorit. Të gjithë ne, kush më shumë e kush më pak, kishim hallet tona dhe, kur dëgjonim pranë vetes në ato çaste një të qeshur aq të pateklif, tekefundit kjo sjellje na dukej sikur i kapërcente ligjet e jetës, sikur ishte provokim.

Lexo më tej...

Letërsi - Letërsi e huaj

E shtunë, 21 Shkurt 2009 18:55 Shkruar nga Ernest HEMINGUEI

Një plak me syze prej rrathësh çeliku të praruar e me rrobat plot pluhur, qëndronte në një anë të rrugës. Tutje, përmes lumit, shtrihej një urë e vendosur mbi lundra, përmbi të cilën kalonin karro, kamionë, burra, gra e fëmijë. Karrot, të tërhequr nga mushkat e duke u përkundur, shkonin drejt bergut të sipërm nga ana e urës, me ushtarë që ndihmonin duke shtyrë rrotat. Kamionët endeshin andej-këndej, ndërsa fshatarët çapiteshin përmes pluhurit të dendur.

Lexo më tej...

Kulturë - Kulturë

E shtunë, 21 Shkurt 2009 18:41 Shkruar nga Pasioni

Për shekuj me radhë femrat kanë shërbyer në shërbimet e spiunazhit, duke u bërë kështu agjentet më të sukseshme. Shumë prej tyre janë nderuar me medalje për shërbimet e tyre, të tjera janë ekzekutuar e ka dhe nga ato që janë dënuar e më pas janë falur. Në krye të listës së spiuneve më të famshme në botë qëndron Mata Hari. Edhe pse ajo është konsideruar gjithnjë si prej spiuneve më të famshme, historianë e autorë të ndryshëm kanë cilësuar se ajo ka qenë më shumë një figurë rastësore sesa e qëllimshme. Mata Hari ishte emri skenik i Margaretha Gertruida Zelle, një valltare ekzotike holandeze dhe kurtizane, e cila u ekzekutua nga skuadra e pushkatimit për spiunazh gjatë Luftës së Parë Botërore.

Lexo më tej...

Vlerësimi i lexuesve: / 3
DobëtShkëlqyer 

Letërsi - Prozë

E shtunë, 21 Shkurt 2009 15:59 Shkruar nga Sonila Meço

"Ah, qetimi! Ngushëllimi i patreguar i sigurisë që jep një njeri, shpengimi që sjell panevojshmëria e peshës së mendimeve apo matjes së fjalëve, perkundrazi zbrazja e tyre, ashtu siç janë, pa kriter, kashtë e grurë bashkë; siguria se një dorë e besueshme do t'i shoshisë mirë ato, do të mbajë çka ia vlen të mbahet, e më pas me frymën e mirësisë do të shfryjë çka s'duhet, tutje-tëhu….".
Kur mikja ime, rikthyer rishtaz tek unë ( megjithëse,ende si e ndehur në ajër) pas një arratie të zymtë në histori të çartura (po aq larg tokës edhe ato) me avokatë e konsulentë financiarë, dëgjoi e tretur t'i citoja me patos radhët idilikë, buzëqeshi plot cinizëm dhe me ngut shtyu prej qiellzës atë që s'e llogariste dot as softëare-i më I sofistikuar: "Boll dhe ti me qaravitjet e 1850!"

Lexo më tej...

Vlerësimi i lexuesve: / 2
DobëtShkëlqyer 

Letërsi - Libra te rinj

E enjte, 19 Shkurt 2009 16:28 Shkruar nga Natasha Lushaj

Çmimi: 9.99$

http://www.e-shop.pasioni.net

Romani i Gazmend Krasniqit Apokalipsi i Analtës, i vendos ngjarjet në kohë legjendare (e pakohë) apo si në një kryqëzim alegorik të kohëve të prapësive të fatit me ato të shlyerjes së “fajeve” ose “mallkimeve”. Marrëdhëniet hapësiro-kohore janë krejt tjetër në krahasim me romanin tradicional: tani e shkuara, e tashmja dhe e ardhmja mbivendosen vazhdimisht, dilet nga koha objektive, e matshme nga sahati, kalohet te koha e “brendshme”, e cila është njëkohësisht kohë “e humbur” dhe kohë “mikse”. Në fakt është një segment kohe, i hapur në të dyja anët (ku shkrihen: e shkuar – e tashme – e ardhme), fragment në të cilin kohët “ngjeshen” dhe bashkëjetojnë: që nga kohët primitive (shpellore), kohët “brenda telave” të para ’90-ës, deri te kohët post-moderne (avionët, interneti). Por nuk ka kufi të ndarë mes tyre.

Lexo më tej...